Noord
Nederlandsche
P&I Club

Jaargang 2018/17 Last-minute vorderingen en contractuele verjaringstermijnen onder Engels recht

Gepubliceerd op 31 augustus 2018

Het sluiten van schepen op zogenaamde back-to-back,  voorwaarden is gebruikelijk en geeft vaak zekerheid dat vorderingen verhaalbaar zijn binnen de contractuele keten van charter parties. In dit kader maken we onze Leden attent op contractuele verjaringstermijnen die in een dergelijk keten van toepassing zijn, in het bijzonder relevant voor Leden die in het midden van zo’n contractuele keten staan.

In een recent arrest van de Engelse Rechtbank van Koophandel, de P v. Q (Capetan Giorgis) [2018] EWHC 1399 (Comm), waren vier partijen betrokken die allen back-to-back waren gesloten op het Norgrain 1973 standard form. Deze Charters bevatten allen een bepaling waaruit voortvloeide dat elke ladingclaim zou verjaren 13 maanden na lossing van de lading, tenzij de claim binnen deze periode schriftelijk bekend is gemaakt aan de wederpartij en een arbiter binnen deze termijn is aangesteld. Vervolgens vond het volgende plaats:
 
16-10-2015:
Lossing van de goederen vond plaats;

09-09-2016:
De Head Owners ontvangen een ladingclaim van de ontvangers onder de Bill of Lading.

16-11-2016:
Op de laatst mogelijke dag voordat contractuele verjaring intreedt, doen Head Owners schriftelijk mededeling aan hun charteraars Sinochart en benoemen hun arbiter. Op zijn beurt doet Sinochart schriftelijke mededeling aan hun Charterers “P” en ook Sinochart benoemt een arbiter. P ontvangt de vordering pas na kantooruren van P. Om middernacht verstrijkt de contractuele verjaringstermijn onder alle charters in de keten.

17-11-2016:
P raakt bekend met de vordering wanneer het kantoor opent. Zij informeren hun bevrachters van de vordering maar stellen geen arbiter aan. Dit doen zij acht dagen later. In de daaropvolgende weken wordt de vordering doorgezet door de contractuele keten.
 
P wendt zich tot de Engelse Rechtbank van Koophandel om een verklaring voor recht te verkrijgen, strekkende tot erkenning dat hun vordering jegens hun charteraars niet is komen te verjaren ondanks de voorwaarden van het Charter. Zij beriepen zich op het feit dat P simpelweg niet op de hoogte was van de vordering en dit redelijkerwijs ook niet had kunnen zijn. Hun eerste mogelijkheid om bij hun charteraars te vorderen, was pas na het verstrijken van de termijn. De Rechtbank van Koophandel wees het verzoek van P integraal af, en oordeelde dat;

  • De bewoording van het betreffende artikel was duidelijk en ondubbelzinnig;
  • Een letterlijke interpretatie was volgens de Rechtbank vanuit commercieel oogpunt op zijn plaats, omdat uiteindelijk alle partijen voordeel zouden hebben bij duidelijkheid;
  • De betrokken partijen hebben het risico geaccepteerd dat zij mogelijk een geldig ontvangen vordering niet door konden zetten na het verstrijken van de verjaringstermijn;
  • P deed nog een beroep op section 12 van de Arbitration Act, waarmee een Arbiter een verlenging kan toestaan. Dit beroep werd afgewezen omdat de acht dagen die P nodig had gehad om de vordering deugdelijk door te geven, onvoldoende onverwijld was geweest.  

Naar het oordeel van de Rechtbank van Koophandel was de vordering van P overeenkomstig de bepalingen uit het Charter verjaard. 

Verkregen inzichten

Het oordeel is illustratief voor de letterlijke interpretatie onder Engels recht van verjaringsbepalingen, en daardoor biedt het een richtlijn voor hoe Leden kunnen voorkomen in een “verjaringsval” te eindigen. Wanneer Leden ­back-to-back sluiten kunnen zij overwegen de verjaringsvoorwaarden dusdanig op te stellen dat ruimte wordt gelaten voor verlate vorderingen. Wanneer Leden geconfronteerd worden met een last-minute vordering, zou voor zover mogelijk altijd voldaan moeten worden aan de verjaringstermijn en de Club zou onverwijld in kennis gesteld moeten worden van de vordering. Mocht een Lid in een vergelijkbare situatie als P terechtkomen, dus vast in de val, dan zouden ze alsnog met prioriteit de Club moeten informeren zodat onmiddellijke actie genomen kan worden en mogelijk een uitweg via Section 12 Arbitration Act gezocht kan worden. 

Voorbeeldartikel contractuele verjaring

“Any cargo claim under this contract shall be notified in writing to the other party and claimant’s arbitrator appointed within thirteen (13) months of the final discharge of the cargo and where this provision is not complied with, the claim shall be deemed to be waived and absolutely barred. However, the time allowed shall be not less than three months, commencing from the day when the person bringing such action for indemnity has settled the claim or has been served with process in the action against himself.”

Verzekeringen voor de zeevaart

Bekijk verzekeringen

Verzekeringen voor de binnenvaart

Bekijk verzekeringen

Verzekeringen voor woonboten

Bekijk verzekeringen

Verzekeringen voor pleziervaart

Bekijk verzekeringen

Neem contact op

Wilt u meer weten over één van onze verzekeringen, de risicocheck doen of heeft u een andere vraag? Neem contact met ons op.

Inschrijven voor de nieuwsbrief